Showing posts with label Devotional. Show all posts
Showing posts with label Devotional. Show all posts

Friday, September 14, 2012

Feed all and let them feed you

Interacting with quite a few of Saibaba devotees in the family recently has given me a good opportunity to learn more about Him and His life. It is really nice how the stories are always about feel-good things and incidents. Not that there aren't any unhappy or sad incidents, it's just the way He teaches us to see them differently. I like that.

During of the incidents, Saibaba says, "don't ever refuse a meal invitation you get, no matter who it is from" and at another, He says, "feed people who come to your door happily and with all your heart." Personal experience says that unless you have grown up in a home that has this environment, it is very difficult to start practicing this. Not impossible, just very difficult. And at another instance, He also says to "donate food." What a noble thought! Here's wishing this good gesture can be implemented thoroughly in life. For the greater good all around as well as inside.

Tuesday, June 29, 2010

Krishna Bhajans

One of the best albums that I have ever discovered! I am not a huge fan of Jagjit Singh and Chitra Singh, but I really love this collection of songs and the music. I think there might be more tracks in this but these are the ones I am aware of.

Each and every single one is so divine and makes me feel happy and excited and gives me goose pimples!!!


  • Hey Govind Hey Gopaal


  • Jai Maadhav Madan Muraari


  • Sab Se Unchi Prem Sagaai


  • Hare Krishna


  • Yashomati Nandan Brijvar Naagar


  • Jai Raadhaa Maadhav


  • Krishna Jinkaa Naam Hai


  • Bhajahu Re Man Shri Nand Nandan


  • Hare Krishna



Artists: Jagjit Singh & Chitra Singh

Monday, March 09, 2009

Raamaayan Chaupaayan

I had been wanting to type up the lyrics of this Ramayan Choupaayan ever since I listened to the track jai gauri maa of Vivah. Finally, was able to do it! (with a lot of typos and mistakes in the words, I am sure). In any case, simply fabulous! that's how I'd like to describe it.

Every time, I listen to this 1-hour long track that has the entire story of Raamaayan, it makes me feel happy and emotional; it also stumps me to realize what an ideal human-being should be like and inspires me to be more like Him.

Jai Shri Raam!


It is to be sung to the tunes of this film song "mangal bhawan" from Dulhan Wahi Jo Piya Man Bhaaye (1977).


~~~~~ * ~~~~~

ho mangal bhavan amangal haari
drabahu sudasarath achar bihaari
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam (2)

ho hari anant hari kathaa anantaa
kahahi sunahi bahuvidhi sab santaa
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam (2)

ho bheed padi jab bhakta pukaare
door karo prabhu dukh hamaare
dasharath ke ghar janme raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho vishwaamitra munishwar aaye
dasharath bhoop se bachan sunaaye
sang mein bheje laxman raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho ban mein jaaye taadakaa maari
charan chhu aaye ahilya taari
rishiyon ke dukh harate raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho janakpuri raghunandan aaye
nagar nivaasi darshan paaye
sitaa ke man bhaaye raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho raghunandan ne dhanush chadhaaya
sab raajo ka maan ghataaya
sitaa ne var paaye raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho parashuraam krodhit ho aaye
dushta bhoop man me harshaaye
janakrai ne kiyaa pranaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho bole lakhan suno muni gyaani
sant nahin hote abhimaani
meethi baani bole raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho laxman bachan dhyaan mat deejo
jo kuchh dand daas ko deejo
dhanush todaiyaa main hoon raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho le kar ke yeh dhanush chadhaao
apni shakti mujhe dikhaao
chhuwat chaap chadhaaye raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho hui urmilaa lakhan ki naari
shruti kirti ripusudhan pyaari
hui maandavi bharat ki bhaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho avadhpuri raghunandan aaye
ghar ghar naari mangal gaaye
baaraah barash bitaaye raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho guru vashisth se aagyaa leeni
raaj tilak taiyaari keenhi
kal ko honge raaja raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

~~~~~ * ~~~~~

ho kutil manthara ne behkaayi
keikai ne yah baat sunaayi
de do mere do varadaan
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho meri binati tum sun leejo
bharat putra ko gaddi deejo
haut praatah ban bhejo raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho dharani gire bhoop tatkalaa
laaga dil mein shool bishaala
tab sumant bulvaaye raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho raam pitaa ko shisha nawaaye
mukh se bachan kahaa nahin jaaye
keikai bachan suniyo raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho raaja ke tum pran-piyaare
inke dukh haroge saare
ab tum ban mein jaao raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho ban mein chaudaaha barash bitaao
raghukool reeti neeti apanaao
aage ichhaa teri raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho sunat bachan raaghav harshaaye
maataji ke mandir aaye
charan kamal mein kiyaa pranaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho maataji main to ban jaau
chaudaah barash baad phir aaun
charan kamal dekhu sukh dhaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho suni shool sam jab yah baani
bhu par giri kaushalya raani
dhiraj bandhaa rahe shri raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho sitaji jab yah sun paayi
rang mahal se neeche aayi
kaushalyaa ko kiyaa pranaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho meri chook khshamaa kar deejo
ban jaane ki aagyaa deejo
sitaa ko samjhaate raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho meri sheekh siyaa sun leejo
saas swasur ki sevaa keejo
mujh ko bhi hogaa bishraam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho meraa dosh bataa prabhu deejo
sang mujhe sevaa mein leejo
aardhaangini tumhaari raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho samaachaar suni laxman aaye
dhanush baan sang param suhaaye
bole sang chaloongaa raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam (7)

~~~~~ * ~~~~~

ho raam lakhan mithilesh kumaari
ban jaane ki kari taiyaari
rath mein baith gaye sukh dhaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho avadhpuri ke sab nar-naari
samaachaar sun byaakul bhaari
machaa avadh mein ati kohraam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho sringaverpur raghuvar aaye
rath ko avadhpuri lautaaye
gangaa tat par aaye raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho kevat kahe charan dhulvaao
peechhe naukaa mein chadh jaao
patthar kar di naari raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho laaya ek kathautaa paani
charan kamal dhoye sukh maani
naav chadhaaye laxman raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho utaraayi mein mudri deeni
kevat ne yah binati keeni
utaraayi nahin loongaa raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho tum aaye hum ghaat utaare
hum aayenge ghaat tumhaare
tab tum paar lagaayo raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho bhaaradwaaj aashram par aaye
raam lakhan ne sheesh nawaaye
ek raat kinhaa bishraam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho bhaai bharat ayodhyaa aaye
keikai ko katu bachan sunaaye
kyon tumne ban bheje raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho chitrakoot raghunandan aaye
ban ko dekh siyaa sukh paaye
mile bharat se bhaai raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho avadhpuri ko chaliye bhaai
yeh sab keikai ki kutilaayi
tanik dosh nahin meraa raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho charan padukaa tum le jaao
poojaa kar darshan phal paao
bharat ko kanth lagaaye raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho aage chale raam raghuraaya
nishaacharon kaa vansh mitaaya
rishiyon ke hue puran kaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho ansuiyaa ki kutiyaa aaye
divya-vastra siya maa ne paaye
thaa muni atri kaa veh dhaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho munisthaan aaye raghuraayi
shurpankhaa ki naak kataayi
khar-dooshan ko maare raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho panchabati raghunandan aaye
kanak-mrig maarich sang dhaaye
laxman tumhe bulaate raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho raavan saadhu besh mein aaya
bhookh ne mujh ko bahut sataaya
bhikshaa do yah dharma kaa kaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho bhikhshaa le kar sitaa aayi
haath pakad rath mein baithaayi
sooni kutiyaa dekhi raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho dharani gire raam raghuraayi
sitaa ke bin byaakultaayi
hey priya sitey chikhe raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho laxman sitaa chhod nahin aate
janak-dulaari nahin ganvaante
bane banaaye bigade kaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho komal badan suhaasini sitey
tum bin byarth rahenge jeete
lage chandni jaise ghaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho sun ri mainaa sun re totaa
main bhi pankho waala hotaa
ban ban letaa dhoondhe tamaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho shyaamaa hirani tu hi bataa de
janak-nandini mujhe milaa de
tere jaisi aankhen shyaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho van van dhoondh rahe raghuraayi
janak-dulaari kahin naa paayi
gidh-raaj ne kiyaa pranaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho chakh chakh kar phal shabari laayi
prem sahit paaye raghuraayi
aise meethe nahin hai aam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho vipra-roop dhari hanumat aaye
charan kamal mein sheesh nawaaye
kandhe par baithaaye raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho sugreev se kari milaayi
apni saari kathaa sunaayi
baali pahoonchaaya nij dhaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho singhaasan sugreev bithaaya
man mein beh ati harshaaya
barshaa ritu aayi hey raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam (7)

~~~~~ * ~~~~~

ho hey bhaai laxman tum jaao
baanarpati ko yoon samajhaao
sitaa bin byaakul hai raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho desh desh baanar bhijwaaye
saagar ke sab tat par sab aaye
sehte bhookh pyaas aur ghaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho sampaati ne pataa bataaya
sitaa ko raavan le aaya
saagar kood gaye hanumaan
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho kone kone pataa lagaaya
bhagat vibhishan kaa ghar paaya
hanumaan ne kiyaa pranaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho ashok vaatikaa hanumant aaye
briksha tale sitaa ko paaye
aansoo barase aantho yaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho raavan sang nishichar laa ke
sitaa ko bolaa samjhaa ke
meri aor tum dekho bhaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho mandodari banaa doon daasi
sab sevaa mein lankaa waasi
karo bhavan chal kar bishraam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho chaahe mastak kate hamaara
main nahin dekhoon badan tumhaara
mere tan man dhan hai raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho upar se mudrikaa giraayi
sitaaji ne kanth lagaayi
hanumaan ne kiyaa pranaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho mujh ko bhejaa hai raghuraaya
saagar kood yahaan main aaya
main hoon raam daas hanumaan
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho bhookh lagi phal khaana chaahoon
jo maataa ki aagyaa paau
sab ke swaami hai shri raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho saavdhaan ho kar phal khaana
rakhwaalon ko bhool na jaana
nishaacharon ka hai yah dhaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho shri hanumant ne vriksha ukhaade
dekh dekh maali lalkaare
maar maar pahoonchaaye dhaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho akshay kumaar ko swarg pahoochaaya
indrajit phaasi le aayaa
brahm-paash se bandhe hanumaan
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho sitaa ko tum lautaa deejo
unse kshamaa yaachanaa keejo
teen lok ke swaami raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho bhagat vibhishan ne samjhaaya
raavan ne usko dhamkaaya
sanmukh dekh rahe hanumaan
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho rui tel dhrit vasan mangaayi
poonchh baandh kar aag lagaayi
poonchh ghumaayi hai hanumaan
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho sab lankaa mein aag lagaayi
saagar mein jaa poonchh bujhaayi
hriday kamal mein raakhe raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho saagar kood laut kar aaye
samaachaar raghuvar ne paaye
do maata ko diyaa inaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho vaanar reenchh sang mein laaye
laxman sahit sindhu tat aaye
lage sukhaane saagar raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho setu kapi nal-neel banaave
raam raam likh sheelaa tiraaven
lankaa pahoonche raaja raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho angad chal lankaa mein aaye
sabhaa beech mein paanv jamaaya
baali putra mahaa bal-dhaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho raavan paanv hataane aaya
angad ne phir paanv uthaaya
kshamaa kare tujhko shri raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho nishaacharon ki senaa aayi
garaj garaj kar hui ladaayi
vaanar bole jai siyaa raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho indrajeet ne shakti chalaayi
dharni gire lakhan moorchhaayi
chintaa karke roye raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho jab main avadhpuri se aaya
haaye pitaa ne praan ganvaaya
ban mein gayi churaayi bhaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho bhaai tum ne bhi chhintkaaya
jeevan mein kuchh sukh nahin paaya
senaa mein bhaari kohraam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho jo sanjeevani booti laaye
to bhaai jeevit ho jaaye
booti laayegaa hanumaan
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam (7)

~~~~~ * ~~~~~

ho jab booti kaa pataa na paaya
parvat hi le kar ke aaya
kaalnem pahoonchaaya dhaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho bhakt bharat ne baan chalaaya
chot laagi hanumant langadaaya
mukh se bole jai siyaa raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho bole bharat bahut pachhataa kar
parvat sahit baan baithaa kar
tumhe milaa doon raaja raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho booti le kar hanumant aaya
lakhanlaal uth sheesh nawaaya
hanumant kanth lagaaye raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho kumbhkaran uth kar tab aaya
ek baan se use giraaya
indrajeet pahoonchaaya dhaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho durgaa poojan raavan keenho
nau din tak aahaar na leenho
aasan baith kiyaa hai dhyaan
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho raavan ka vrat khandeet keenha
param dhaam pahoochaa hi dinha
vaanar bole jai siyaa raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho sitaa ne Hari darshan keenha
chintaa shok sabhi taj deenha
hans kar bole raaja raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho pehle agni-parikshaa paao
peechhe nikat hamaare aao
tum ho pati-vrataa hey bhaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho kari parikshaa kanth lagaayi
sab vaanar senaa harshaayi
raajya vibhishan deenha raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho phir pushpak vimaan mangaaya
sitaa sahit baithe raghuraaya
dandak van mein utare raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho rishivar darshan ko aaye
stuti kar woh man mein harshaaye
tab gangaa tat aaye raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho nandigraam pavansoot aaye
bhagat bharat ko bachan sunaaye
lankaa se aaye hai raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho kaho vipra tum kahaan se aaye
aise meethe vachan sunaaye
mujhe milaa do bhaiyaa raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho avadhpuri raghunandan aaye
mandir mandir mangal chhaaye
maataao ko kiyaa pranaam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho bhaai bharat ko gale lagaaya
singhaasan baithe raghuraaya
jag ne kahaa hai raaja raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho sab bhoomi vipro ko deenhi
vipro ne vaapas de deenhi
hum to bhajan karenge raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho dhobi ne dhoban dhamkaayi
raamchandra ne yah sun paayi
ban mein sitaa bheji raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho vaalmiki aashram mein aayi
luv aur kush huve do bhaai
dheer veer gyaani balwaan
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho ashwamedh yagna keenha raam
sitaa bin sab soone kaam
luv-kush wahaan diyo pehchaan
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho sitaa raam binaa akulaayi
bhoomi se yah binay sunaayi
mujh ko ab deejo vishraam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho sitaa bhoomi maahi samaayi
dekh ke chintaa kee raghuraayi
baar baar pachhataaye raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho raam rajya mein sab sukh paave
prem magan ho Hari gun gaave
dukh kalesh ka rahaa na naam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho gyaraah hazaar varsh paryantaa
raaj keenh shri lakshmi kantaa
phir vaikunth padhaare raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho avadhpuri vaikunth sidhaayi
nar-naari sab ne gati paayi
sharnaagat pratipaalak raam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam

ho sab bhakto ne leelaa gaayi
meri bhi been suno raghuraayi
bhooloon nahin tumhaara naam
raam siyaa raam siyaa raam jai jai raam (7)

~~~~~ * ~~~~~

Wednesday, September 03, 2008

|| ॐ गणेशाय नमः ||

vighneshwaraaya varadaaya surapriyaaya lambodaraaya sakalaaya jagdwitaaya |
naagaananaaya shrutiyagnavibhushitaaya gaurisutaaya gaNanaath namo namaste ||


Meaning:

vighneshwaraaya = the one who takes away obstacles
varadaaya = the one who blesses us
surapriyaaya = the one who is favorite of Gods
lambodaraaya = the one who has big belly
sakalaaya = whole
jagdwitaaya = the one who does good of the world
naagaananaaya = the one with an elephant head
shrutiyagnavibhushitaaya = the one who beautifies Shrutis of Ved and Yagna
gaurisutaaya = the one who is Son of Goddess Parvati
gaNanaath = the one who is Leader (naath) of all the gaNas
namo namaste = I respectfully bow to you


What do we learn from Lord Shri Ganesh? A lot and one of them is to respect our parents.

We all know of how when Shivji wanted to test the intelligence of His two Sons - Ganesh & Kartikey - he asked them to do parikrama (circumambulation) of the earth. When Kartikey went on to complete His parikrama on His peacock, Ganesh went around his parents Shivji & Gaurima praying them and did seven prarikramas. He completed the circumambulations before Kartikey did thus achieving blessings of His parents before Kartikey. They blessed Him.

He also has gotten His signature elephant head because of following orders of His Mother - Ma Parvati. When Shivji had returned from being away for years, He couldn't reconize His son and tried to enter the home and ended up fighting with Ganesh and beheading Him. Eventually when Ma Parvati came and saw Her son's condition, She requested Shivji to give Her son life. Shivji said whoever comes their way very first will be beheaded to give his head to Ganesh. An elephant came and Lord Ganesh became Gajaanan.

He lost his one tusk fighting to protect asleep Shivji against Parshuram who had come to visit His Guru (Shivji). Ganesh did not want a stranger waking His father up. They dueled and His right tusk was broken with Parshuram's axe. This is how He got the name of Ekdanta.

Here's to the God who inspires everyone! More modak/laddoos to all of us. :)

Happy Ganesh Chaturthi to all!

Friday, July 25, 2008

श्री शिवमहिम्नस्तोत्र

Pushpadant was a gandharvaraj and was named so because he had beautiful teeth like flower buds or pomegranate arils. He knew of a vidya that enabled him to disappear and venture around without being seen.

The king of Kaashi, Chitrarath, owned beautiful gardens in and around his palace where he had many beautiful flowers growing. To protect the gardens from thieves he had very tight security around. Over the time, the guards and the king discovered that someone was stealing their flowers without their knowledge. When the theft continued without any traces, the king increased the security in gardens and tried very hard to protect more flowers from being stolen. For a long time they couldn’t catch the culprit behind it. Finally the king asked advice of the wise Brahmins in his kingdom. After consulting the Brahmins, the king took a step that no one had imagined. The next morning the guards caught the extremely frustrated thief red-handed in the garden. It was Pushpadant. He was brought into the castle to confront the king. The king was quite upset at the burglary in his gardens and began to punish him. Pushpadant accepted the punishment and requested to the king to tell him more about how he was able to catch him. When asked by the king whether he knew what he was stepping onto in the garden at night while stealing, Pushpadant responded it was some kind of leaves. The king told him those weren’t any ordinary kind of leaves, but they were the bili (bilva patra) leaves. These were the ones that had once been used for pooja of the Shiva-linga in temple. Pushpadant realized that the reason for him forgetting his stotra mantra to become invisible was because he stepped on these bili leaves. He realized the power these leaves had when they had only touched the Shiva-linga. He understood the eternal power of Lord Shiva and instantly became his devotee. He left all his mantra vidya and decided to write this stotra we know as Shri Shivmahimna stotra.

There is no better stuti (prayer) than the Shivmahimna stotra in this world.


shri pushpadanta uvaca

mahimnah param te paramavidusho yadyasadrishi
stutirbrahmadinam api tadavasannastvayi girah
athavacyah sarvah svamatiparinamavadhi grinan
mamapyeshah stotre hara nirapavadah parikarah

atitah panthanam tava ca mahima vanmanasayor
atadvyavrittya yam cakitamabhidhatte shrutirapi
sa kasya stotavyah katividhagunah kasya vishayah
pade tvarvacine patati na manah kasya na vacah

madhusphita vacah paramam amritam nirmitavatas
tava brahman kim vag api suragurorvismayapadam
mama tvetam vanim gunakathanapunyena bhavatah
punamityarthe'smin puramathana buddhirvyavasita

tavaishvaryam yattaj jagadudayarakshapralayakrit
trayivastu vyastam tisrishu gunabhinnasu tanushu
abhavyanamasmin varada ramaniyamaramanim
vihantum vyakroshim vidadhata ihaike jadadhiyah

kimihah kimkayah sa khalu kimupayastribhuvanam
kimadharo dhata srijati kimupadana iti ca
atarkyaishvarye tvay yanavasaraduhstho hatadhiyah
kutarko'yam kamshcin mukharayati mohaya jagatah

ajanmano lokah kimavayavavanto'pi jagatam
adhishthataram kim bhavavidhiranadritya bhavati
anisho va kuryad bhuvanajanane kah parikaro
yato mandastvam praty- amaravara samsherata ime

trayi sankhyam yogah pashupatimatam vaishnavamiti
prabhinne prasthane paramidamadah pathyamiti ca
rucinam vaicitryad rijukutilananapathajusham
nrinameko gamyas- tvamasi payasamarnava iva

mahokshah khatvangam parashurajinam bhasma phaninah
kapalam cetiyat tava varada tantropakaranam
surastam tamriddhim dadhati tu bhavadbhrupranihitam
na hi svatmaramam vishayamrigatrishna bhramayati

druvam kashcit sarvam sakalamaparastvadhruvamidam
paro dhrauvyadhrauvye jagati gadati vyastavishaye
samaste'pyetasmin puramathana tairvismita iva
stuvañjihremi tvam na khalu nanu dhrishta mukharata

tavaishvaryam yatnad yadupari viriñcirhariradhah
paricchettum yatav analamanalaskandhavapushah
tato bhaktishraddha bharagurugrinadbhyam girisha yat
svayam tasthe tabhyam tava kimanuvrittirna phalati

ayatnadapadya tribhuvanamavairavyatikaram
dashasyo yadbahun abhrita ranakanduparavashan
shirahpadmashreni racitacaranambhoruhabaleh
sthirayastvadbhaktes tripurahara visphurjitamidam

amushya tvatseva samadhigatasaram bhujavanam
balatkailase'pi tvadadhivasatau vikramayatah
alabhya patale 'pyalasacalitangushthashirasi
pratishtha tvayyasid dhruvamupacito muhyati khalah

yadriddhim sutramno varada paramoccairapi satim-
adhashcakre banah parijanavidheyatribhuvanah
na taccitram tasmin varivasitari tvaccaranayor
na kasya unnatyai bhavati shirasastvayyavanatih

akandabrahmanda kshayacakitadevasurakripa
vidheyasyasidyas trinayana visham samhritavatah
sa kalmashah kanthe tava na kurute na shriyamaho
vikaro'pi shlaghyo bhuvanabhayabhangavyasaninah

asiddhartha naiva kvacidapi sadevasuranare
nivartante nityam jagati jayino yasya vishikhah
sa pashyannisha tvam itarasurasadharanamabhut
smarah smartavyatma na hi vashishu pathyah paribhavah

mahi padaghatad vrajati sahasa samshayapadam
padam vishnorbhramyad bhujaparigharugnagrahaganam
muhurdyaurdausthyam yat- yanibhritajatataditatata
jagadrakshayai tvam natasi nanu vamaiva vibhuta

viyadvyapi tara ganagunita phenodgamarucih
pravaho varam yah prishatalaghudrishtah shirasi te
jagaddvipakaram jaladhivalayam tena kritami-
tyanenaivonneyam dhritamahima divyam tava vapuh

rathah kshoni yanta shatadhritiragendro dhanuratho
rathange candrarkau rathacaranapanih shara iti
didhakshoste ko'yam tripuratrinamadambaravidhir
vidheyaih kridantyo na khalu paratantrah prabhudhiyah

hariste sahasram kamalabalimadhaya padayor
yadekone tasmin nijamudaharannetrakamalam
gato bhaktyudrekah parinatimasau cakravapusha
trayanam rakshayai tripurahara jagarti jagatam

kratau supte jagrat tvamasi phalayoge kratumatam
kva karma pradhvastam phalati purusharadhanamrite
atastvam samprekshya kratushu phaladanapratibhuvam
shrutau shraddham baddhva dridhaparikarah karmasu janah

kriyadaksho dakshah kratupatiradhishastanubhritam
rishinamartvijyam sharanada sadasyah suraganah
kratubhramshastvattah kratuphalavidhanavyasanino
dhruvam kartuh shraddha vidhuramabhicaraya hi makhah

prajanatham natha prasabhamabhikam svam duhitaram
gatam rohidbhutam riramayishumrishyasya vapusha
dhanushpaneryatam divamapi sapatrakritamamum
trasantam te'dyapi tyajati na mrigavyadharabhasah

svalavanyashamsa dhritadhanushamahnaya trinavat
purah plushtam drishtva puramathana pushpayudhamapi
yadi strainam devi yamanirata dehardhaghatana
davaiti tvamaddha bata varada mugdha yuvatayah

shmashaneshvakrida smarahara pishacah sahacarash
citabhasmalepah sragapi nrikarotiparikarah
amangalyam shilam tava bhavatu namaivamakhilam
tathapi smartrinam varada paramam mangalamasi

manah pratyakcitte savidhamavadhayattamarutah
prahrishyadromanah pramadasalilotsangitadrisah
yadalokyahladam hrada iva nimajjyamritamaye
dadhatyantastattvam kimapi yaminastat kila bhavan

tvamarkastvam somas tvamasi pavanastvam hutavahas
tvamapastvam vyoma tvamu dharaniratma tvamiti ca
paricchinnamevam tvayi parinata bibhratu giram
na vidmastattattvam vayamiha tu yattvam na bhavasi

trayim tisro vrittis tribhuvanamatho trinapi sura
nakaradyairvarnais tribhirabhidadhattirnavikriti
turiyam te dhama dhvanibhiravarundhanamanubhih
samastam vyastam tvam sharanada grinatyomiti padam

bhavah sharvo rudrah pashupatirathograh sahamahan-
statha bhimeshanav iti yadabhidhanashtakamidam
amushminpratyekam pravicarati deva shrutirapi
priyayasmai dhamne pravihitanamasyo'smi bhavate

namo nedishthaya priyadava davishthaya ca namo
namah kshodishthaya smarahara mahishthaya ca namah
namo varshishthaya trinayana yavishthaya ca namo
namah sarvasmai te tadidamitisarvaya ca namah

bahalarajase vishvotpattau bhavaya namo namah
prabalatamase tatsamhare haraya namo namah
janasukhakrite sattvodriktau mridaya namo namah
pramahasi pade nistraigunye shivaya namo namah

krishaparinati cetah kleshavashyam kva cedam
kva ca tava gunasimol langhini shashvadriddhih
iti cakitamamandi kritya mam bhaktiradhad
varada caranayoste vakyapushpopaharam

asitagirisamam syat kajjalam sindhupatre
surataruvarashakha lekhani patramurvi
likhati yadi grihitva sharada sarvakalam
tadapi tava gunanam isha param na yati

asurasuramunindrair arcitasyendumauler
grathitagunamahimno nirgunasyeshvarasya
sakalaganavarishthah pushpadantabhidhano
ruciramalaghuvrittaih stotrametaccakara

aharaharanavadyam dhurjateh stotrametat
pathati paramabhaktya shuddhacittah pumanyah
sa bhavati shivaloke rudratulyastatha'tra
pracurataradhanayuh putravankirtimanshca

maheshannaparo devo mahimno napara stutih
aghorannaparo mantro nasti tattvam guroh param

diksha danam tapastirtham yogayagadikah kriyah
mahimnah stavapathasya kalam narhanti shodashim

kusumadashananama sarvagandharvarajah
shishushashadharamauler devadavasya dasah
sa khalu nijamahimno bhrashta evasya roshat
stavanamidamakarshid divyadivyam mahimnah

suravaramunipujyam sarvagamokshaikahetum
pathati yadi manushyah prañjalirnanyacetah
vrajati shivasamipam kinnaraih stuyamanah
stavanamidamamogham pushpadantapranitam

asamaptamidam stotram punyam gandharvabhashitam
anaupamyam manohari shivamishvaravarnanam

ityesha vanmayi puja shrimacchankarapadayoh
arpita tena deveshah priyatam me sadashivah

tava tattwamna janami kidrishosi maheshwara
yadrishosi mahadeva tadrishaya namo namah

kakalam dvikalamva trikalam yah pathennarah
sarvapapa vinirmuktah shiva loke mahiyate

shripushpadantamukhapankajanirgatena
stotrena kilbishaharena harapriyena
kanthasthitena pathitena samahitena
suprinito bhavati bhutapatirmaheshah



Source: http://www.shivabeads.co.uk/SHIVA%20MAHIMNAH%20STOTRAM.htm

Translation of the stotra
Stotra in Sanskrit
Stotra in Gujarati


Thursday, July 17, 2008

Why do we fast?

That's the question I had asked Papu a long ago. I had gotten quite a satisfactory answer for myself and that's why I believed in it. After I found out that "jaya parvati vrat" is going on right now and today is Guru Purnima, I asked him again to remind myself of the answer. He said that fasting is done with the desire for a sacrifice or letting go of something. Something that we think we need on daily basis, but here we will make a compromise with ourselves and hopefully that will eventually lead us to achieve higher self-control.

Over the years I have realized that the fasting that results in more craving for our favorite kind of foods is not worth it. You'd rather not fast at all. It is when we are able to decide by choice that even though I can eat this, I choose not to eat it, it's truly worth it. That too shouldn't lead to any regrets or unhappiness of any kind. Sometimes I feel that us Gujaratis fast only to eat. There are so many items that one can eat while fasting it seems that people who fast actually end up eating more than when they aren't fasting. I am totally against that idea. Fasting is to reduce the intake of food, so that there is no distraction of having a full stomach and sleepiness, which eventually leads to clearer thinking and better concentration on things that matter to us - our reasons for fasting.

Taking a little detour from the topic of post here.

He also told me that it is not good to have conditions with God. e.g. manyta or manta, badha, (in Gujarati) etc. that people keep for themselves or others. If something they wish will happen, then they will do this for their God. That is not unconditional devotion. Of course, then like Kashmira asked, the question would be, why people do it? Human mind is a very strong thing. It can make things happen the way we wish and when we concentrate on something so hard and wish for it, doing something conditional for it only helps our minds feel more confident about achieving that goal. That's how these things work. Many a times, it happens so that our wish doesn't get fulfilled, in that case too our faith/belief just gets stronger that eventually we will be able to reach our goals, only that next time we need to try harder. At the end of the day, it is about faith, how much do we believe in it. And people believe in things for many personal reasons. Faith makes people do weird things too. I remember talking to KB about it a couple of days back. She said in India there are ladies who'd actually roam around wearing a white saari because somebody they liked a lot died in a serial(soap opera) that they watch daily. But is it worth it? I don't know that, but what I do know and believe is that it's not worth playing that kind of a game with God. In life, we get what we deserve and if we got something forcefully then it's possible we might not be able to live with that fact or even worse, we won't have that thing for too long. Our deeds (karma) are like a big pot of grains with that has a faucet-like opening at the bottom. What you put in on top over the time (including past births) eventually comes out at the bottom. That's why we sometimes see a good person who's never done anything bad to anyone also going through hardships and bad people having so much good in life. At least this is the belief I live by. What goes around, comes around.

There is a story of King Dhritarashtra. After the Mahabharat War was over, he once asked Shri Krishna: "You can see beyond this life, then tell me what is it that I did in the past that I am born blind in this birth and even though I had a hundred sons, they all have died?" He got to see his past births with the help of "divya-chakshu" and some 50 births back, he saw that he was a hunter and once he threw a burning net over some pigeons in a forest. A hundred of them died in that fire and this was the reason he had to suffer the pain of losing his hundred sons. He threw the burning net, so that act resulted in him being blind. His next question was, why did it take so long for him to actually experience the result of such a horrible act? The answer he got was because first of all, in order to experience the pain of losing a hundred sons, he’d have to earn the good karma to deserve a hundred sons. He did more good than he actually needed so he also ended up becoming a king along with having that many children.

Papu says this often: (he read it somewhere, but I can’t recall where) sut vitt deh daaraa yash apyash vidhi haath.

sut = son/children
vitt = money
deh = body
daaraa = wife/spouse
yash = fame
apyash = defame
vidhi = fate
haath = hands

It means how your children will turn out, the amount of money you will get, the kind of body you will have, the kind of wife/spouse you will have, and any fame or defame you will get in this birth are all decided by your fate for you.

Tuesday, June 10, 2008

Bookmarked errrr Booktagged

We call it playing "pakaD daav" in Gujarati. That's what's been happening these days - the tagging game. I still have one more from Nova, but until then I decided to do this easier one by Stupidosaur.

How to play:

  1. Pick up the nearest book.
  2. Open to page 123.
  3. Find the fifth sentence.
  4. Post the next three sentences.
  5. Tag five people, and acknowledge the person who tagged you.


[picks up the nearest book] The book is maharshi vedvyaas praNit shrimad bhaagawat part I.

(Sorry for those who can't read Gujarati)

[opens to page 123]

[finds the fifth sentence]

[posts the next three sentences]

અધ્યાય ૫ મોઃ વિદુરજીના પ્રશ્નથી મહામુનિ મૈત્રેયે વર્ણવેલી મહત્ત્ત્વ વગેરેની સૃષ્ટિ.

શ્રીશુકદેવજી બોલ્યાઃ કુરુઓમાં શ્રેષ્ઠ અને શ્રીકૃષ્ણ ઉપરના ભક્તિભાવથી શુધ્ધ વિદુરજીએ ગંગાના હરિદ્વાર ક્શેત્રમાં બેઠેલા અગાધ ગ્નાનવાળા મૈત્રેય મુનિની સમીપ જઇ, તેમના સુશીલતા વગેરે ગુણોથી અત્યંત સંતોષ પામી આ પ્રમાણે પૂછયું.

વિદુરજીએ પૂછયુંઃ મનુષ્ય સુખ માટે કર્મો કરે છે; છતાં તે કર્મો દ્વારા તેને સુખ પ્રાપ્ત થતું નથી અથવા દુઃખની શાંતિ પણ થતી નથી; પરંતુ ઊલટું ફરી દુઃખ જ પ્રાપ્ત થાય છે, તો આ સંસારમાં જે કરવા યોગ્ય હોય તે આપ ભગવાન અમને કહો.

પૂર્વજન્મના કારણથી જે મનુષ્ય શ્રીકૃષ્ણથી વિમુખ અને અઘર્મ શીલ હોઇ અત્યંત દુઃખી હોય છે, તેના પર કૃપા કરવા ભગવાનના ભવ્ય ભક્તો આ જગતમાં વિચરે છે, અર્થાત્ આપ જેવા ભગવદ્ભક્તોનો સ્વભાવ પરોપકાર કરવાનો જ હોય છે; તો હે સાધુવર્ય! આપ અમને એવો કલ્યાણમાર્ગ દર્શાવો કે જે દ્વારા સેવેલા ભગવાન મનુષ્યના ભક્તિ થી પવિત્ર થયેલા હ્રદયમાં રહી આત્માના સાક્શાત્કાર સહિત વેદપ્રસિધ્ધસનાતન ગ્યાન આપે.

[tag five people, and acknowledge the person who tagged you]

Tagged: everyone who reads books, which I know is everyone who reads this blog. (I think that's definitely more than five people).
And of course, this taggie acknowledges the tagger.

So all those who read this blog please get to work. :D

Tuesday, September 04, 2007

Shri Krishna Janmashtami

Today, on shraavaN vad aaTham as we celebrate Shri Krishna janma - Janmashtami, I was thinking of all of the stories that I have heard/read about Shri Krishna bhagwan.

Then I remembered a story that I read in Shri Radhavatar a few years ago. Once Shri Radhaji goes to a mela (funfair) with her friends. That is also the same place where she first meets Rukmani and other wives of Shri Krishna. It happens so that Rukmani and the other queens had heard of Radha and her love for Shri Krishna and got jealous of her before they met her. On meeting, during one incident, Radha mistakenly drinks extremely hot milk and her mouth gets burned by it. A few days later when the queens of Shri Krishna return back home and meet Him, they see that His feet have burned because of coming in contact with something very hot. And they find out that when Radhaji drank the hot milk, it passed by and burned her heart along with the holy feet of Shri Krishna that reside there as well. All the queens regretted for being jealous when they realized how divine Radha's love was for Shri Krishna.

I got tears in my eyes when I read this story. It is such a beautiful story!

Jai Shri Radhe-Krishna.

Jai Shri Krishna.